اختلال ارگاسم در آقایان:
وقتی مرد بتواند به حالت نعوظ برسد، اما نتواند ارگاسم را در داخل واژن حس نماید، گفته می شود که دارای اختلال ارگاسمیک است. این اختلال از نظر شدت دارای 3 مرحله می باشد:
1) شایع ترین شکل این اختلال عبارتست از توانایی رسیدن به ارگاسم در خارج از بدن شریک جنسی. این ارگاسم می تواند از طریق خودارضایی یا دیگر روش ها باشد.
2) نوع شدیدتر اختلال مربوط به زمانی است که مرد قادر نباشد در حضور شریک جنسی خود انزال کند.
3) از انواع نادر اما جدی تر این اختلال، عدم توانایی انزال در هنگام بیداری است.
این اختلال به ندرت در تمام طول عمر ادامه دارد و اشکال اصلی در این افراد آن است که این مردان قادر نیستند در حضور شخص دیگری به ارگاسم برسند. در واقع این افراد مایل نیستند در مقابل شریک جنسی از خود ضعف و ناتوانی نشان داده و تسلیم شوند. در مواردی این افراد با درمان به حالت عادی بر می گردند. در مواردی نیز به مرور زمان خودبخود بهبودی حاصل می شود و دسته دیگری فعالیت جنسی را کنار می گذارند.
شایع ترین علل اختلال ارگاسم یا آنورگاسمی در مردان عبارتند از:
– علل عصبی و روانی مانند: اضطراب و استرس، مشکل در برقراری ارتباط با شریک جنسی، نگرش منفی به رابطه جنسی و احساس گناه از این رابطه، داشتن سابقه مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفتن و …
– علل جسمی: دیابت، فشارخون بالا، درد مزمن، آسیب نخاعی، بیماری های عصبی (مانند ضربه مغزی، بیرون زدگی دیسک بین مهره ای و MS) ، علل هورمونی (بیماری تیرویید یا غده هیپوفیز و …)، مصرف برخی داروها مانند داروهای ضد افسردگی یا ضد تشنج یا داروهای ضد هورمون مردانه، مصرف الکل، سابقه پرتودرمانی، سابقه جراحی لگنی و …
در مواجهه با این موارد نیز یک شرح حال و معاینه دقیق نیاز است که شامل عوامل فردی، اجتماعی، فرهنگی، وضعیت عاطفی و روانی، داروهای مصرفی و معاینه کامل دستگاه تناسلی و عصبی و … می باشد. آزمایش های تکمیلی و هورمونی نیز درخواست می گردد. پس از تعیین علت احتمالی درمان آغاز می گردد، در مواردی که دارو عامل این مشکل می باشد، باید دارو قطع یا تعویض گردد. مشاوره روانپزشکی در این بیماران ضروری است.