همان گونه که پیش از این نیز اشاره شد، اختلالات جنسی یکی از علل شایع اختلافات بین زوج‌ها، طلاق‌ها، بیماری های روانپزشکی و … می باشد و این عوارض خود نشان دهنده اهمیت درمان این بیماری ها در مراحل اولیه می باشد.
درمان ناتوانی جنسی به صورت قدم به قدم انجام می گردد، که در زیر نکات مهم آن ذکر می شود:
شرح حال کمک زیادی به کشف علت بیماری میکند به عنوان نمونه در کسانی که نعوظ صبحگاهی کامل وخوبی دارند ولی در طول مدت بیداری اختلال نعوظ دارند، عوامل روحی و عصبی مانند استرس بیشتر مطرح اند. بنابراین در این موارد باید تمرکز را بر درمان اختلالات روانپزشکی گذاشت.
1) اصلاح سبک زندگی: در مرحله نخست درمان، توصیه به کاهش وزن با اصلاح رژیم غذایی و کاهش مصرف چربی ها، قطع مصرف الکل و همچنین افزایش فعالیت بدنی با گنجاندن ورزش منظم در برنامه هفتگی، می گردد. کلیه مواد مرتبط با دخانیات ( شامل سیگار، تریاک، قلیان و …) باید به طور جدی قطع گردند.
2) اصلاح داروهای مصرفی بیمار: کلیه داروهایی که می توانند سبب ناتوانی جنسی گردند، باید پس از بررسی امکان قطع آنها و انجام مشاوره با پزشک معالج قطع یا میزان مصرف روزانه آنها کاهش یابد. (برای مشاهده لیست این داروها مطلب”داروهای عامل اختلالات جنسی در مردان و زنان ” را مشاهده فرمایید).
3) داروهای خوراکی: مهم ترین داروهای این گروه شامل سیلدنافیل، تادالافیل، واردنافیل، آپومورفین، یوهیمبین و … می باشند. لازم به ذکر است با توجه به عوارض این داروها و تداخلات دارویی با برخی داروها به ویژه داروهای قلبی، این داروها حتما باید توسط پزشک و پس از گرفتن شرح حال دقیق و معاینه واطلاع از وضعیت قلبی عروقی بیمار و داروهای مصرفی وی تجوبز گردند و مصرف خودسرانه آنها ممکن است عوارض جبران ناپذیری داشته باشد. داروهای سیلدنافیل و تادالافیل شایع ترین داروهای موجود و مورد استفاده در کشور هستند. از عوارض شایع آنها می توان به سردرد، بدن درد، عوارض گوارشی، اختلال بینایی و … اشاره نمود. مصرف این داروها در بیماری های شدید قلبی، سکته قلبی یا مغزی یا نامنظمی ضربان قلب طی 6 ماه اخیر، بیماری های شبکیه چشم، نارسایی کبدی، مصرف همزمان داروهای حاوی ترکیبات نیترات ممنوع است.
4) واکیوم: در کسانی که با داروهای خوراکی پاسخ درمانی مناسب نداشته اند و در بررسی های انجام شده احتمال نشت وریدی برای آنها مطرح شده گزینه مناسبی است. این وسیله دستگاهی است که با ایجاد مکش و خلا در اطراف آلت باعث ورود خون به داخل آلت می گردد و پس از پر شدن آلت، کشی در ریشه آلت قرار می گیرد و مانع از تخلیه شدن خون آلت می گردد. برای پیشگیری از آسیب پوستی استفاده از آن نباید بیش از 30 دقیقه طول بکشد. کاربرد آن نیاز به آموزش دارد. اگر درست از واکیوم استفاده شود، پاسخ دهی 80 تا 90% می باشد. در زوج های جوان ظرفیت و علاقه کاربرد واکیوم، کمتر است. واکیوم در دو گونه پمپی که نیروی مکش با پمپ دستی ایجاد می شود و نوع شارژی که در آن خلا با باتری ایجاد می شود، در دسترس است.
5) داروهای تزریقی داخل آلت: در کسانی که ناتوانی جنسی شدید تر دارند و به موارد بالا پاسخ درمانی نداده اند، توصیه به تزریق داروهایی مانند پاپاورین یا آلپروستادیل یا فنتولامین به تنهایی یا به صورت ترکیبی داخل آلت می گردد. این داروها باید اندکی پیش از هربار نزدیکی توسط بیمار داخل آلت تزریق گردد. البته برای این کار پس از آن که دوز مصرفی دارو توسط پزشک مشخص شد، به بیمار آموزش لازم برای تزریق داده می شود.
باید دقت کرد که این داروها باید داخل بدنه آلت در مکان های مشخص تزریق گردند و از تزریق عضلانی یا وریدی آنها باید جدا پرهیز کرد. از عوارض شایع این روش درمانی می توان به درد و سفتی محل تزریق و پریاپیسم اشاره نمود.
پریاپیسم جدی ترین و خطرناک ترین عارضه این گروه داروهاست و به ارکشن یا نعوظی که بیش از 4 ساعت طول کشیده، گفته می شود. بنابراین اگر کسی که این داروها را مصرف می کند، دچار سفتی آلت به مدت 4 ساعت شد باید به صورت اورژانسی برای برطرف کردن تورم آلت به اورژانس مراجعه نماید.
6) گذاشتن پروتز آلت: پروتز آلت خط نهایی درمان ناتوانی جنسی در مردان می باشد و در کسانی که به هیچ گونه درمانی پاسخ مناسب نداده اند و مدت ها از ناتوانی جنسی رنج می برند، مناسب است. در این روش پس از تخریب بافت های داخل آلت سیلندرهای پروتز داخل آلت قرار می گیرند. پروتزهای آلت چند گونه اند نوع نخست سمی رژید یا قابل انعطاف است که پس از کار گذاری قابل خم و راست کردن توسط بیمار می باشد.
انواع دیگر، شامل پروتز دو قطعه ای و سه قطعه ای هستند که یک مخزن مایع در کنار مثانه و یک دکمه داخل کیسه بیضه دارند و با فشار دادن دکمه مایع درون مخزن به سیلندرهای آلت منتقل می گردد و باعث سفتی آلت می گردد. از عوارض این روش می توان به عفونت و خرابی پروتز یا آسیب مجرا اشاره نمود.